सर्वैकत्त्व भवतु:

केपी ओलीको सरकार ढल्ने, ढाल्ने वा टिक्ने एवं नेकपा नामको झुण्ड मिल्ने, फुट्ने वा जुट्ने यी वाइयात विषयमा देश रोमलिएको ३ वर्ष बिति सक्यो। देश र जनताको मुद्दा कहिल्यै पनि एजेन्डामा न पर्ने।  पार्टीको वैठक देखि मन्त्रि परिषदको छलफल सधैं जनतालाई छल गरेर फल खाने, देश खाडलमा हाल्ने, विदेशीको चाँसो नै प्राथमिकतामा पर्ने गतिविधिमा केन्द्रित रहेको कुरा गँवार देखि पढेलेखेका, सहरी बजारिया देखि गाउँ एवं देश देखि विदेशसम्म सबैले बुझी सकेको अवस्था छ। प्रकृति विनाश गरेर सिमेण्टको रुख बनाउने, मन्दिरको जमिन हडप्ने, कृषि योग्य भूमि घटाउने, सांस्कृतिक सम्पदा फुटाउने र चर्च बनाउनेमा नै इनिहरु आत्मरतिमा अल्झेको देखियो। चाहे कांग्रेस, वा राप्रपा वा एमाले वा माओवादी वा मधेशवादी सबै यी यस्ता देश मेटाउने, ऋण बढाउने काममा सहमतिमा जुट्ने गरेको कुरा पनि छर्लंग छ। एमसीसी र नागरीकता जस्तो देश पराधिन हुने वा विघटन हुने वा अस्तित्व विलिन बन्ने मुद्दामा यी हुँडारहरु विदेशीले देशको मासु लुछेपछि बच्ने हड्डी चपाउन लामवद्ध छन्। आज नागरीकता अध्यादेश बारे केहि लेख्ने छौं।  ब्रेकिंग पोइण्ट / टुक्रिने विन्दु अहिलेको ...

हामी देश देख्छौं अनि देश लेख्छौं। कसैको चित्त बुझे सहि हो नत्र गणतन्त्रवादी, राजावादी, बाहुनवादी, जनजातिवादी आदि ठप्पा न लगाउनु। हाम्रो कुराले अहंकार घोंचेमा देशको पक्षमा उभिनु हामीलाई आफ्नो छेवैमा पाउनु हुनेछ।  नोट : भाग १ नपढी यो बुझ्न गाह्रो पर्न सक्छ। भाग १ को लिंक लेखको अन्त्यमा दिइएको छ। सुरु गरौँ।।  कुम्भ मेला आज महाकुम्भ मेलामा नेपाली राजालाई गरिएको सम्मान र त्यस पछाडीको इन्डियन बाध्यता एवं नेपालले लिन सक्ने फाइदा बारे चर्चा गरौँ।  इन्डियाले विगतमा भएका सबै गल्तीहरुको लागि क्षमा माग्न सक्छ? त्यो मोदीले भुकम्पले थला परेको बेला लगाएको नाकाबन्दी सम्झेर आफ्नो गल्ति नस्वीकार्दा सम्म उसले देखाएको हिन्दु सम्राटको सम्मान “ललीपप”मा भुल्नु भनेको देश दुखाउनु हो। आफूलाई कथित बौद्धिक भन्ने स्वघोषितहरु मोदीको पक्ष पोषणमा लागेको देख्दा देशले, “कस्ता कपुत मेरो नागरिक बनेर जन्मिन्छ “ भन्दै बिरहमा डाको छाड्छिन्। एक बर्ष पनि बितेको छैन, लिपुलेकमा सडक उद्घाटन गरेको। देशको छातीमा कोपरेको सजिलै बिर्सिने अथवा बिर्सन लगाउने कथित बौद्धिकहरु इन्डियन ललिपपको स्वादमा अलमलिनु। हामीलाई त्यो ति...